84 Ítalía

Ég brá mér í einusinniáæfinni ferð til Ítalíu. Ástæðan var boð í brúðkaup og því ætla ég að gera skil á hinu blogginu mínu bráðum. Í leiðinni setti ég mér fleiri markmið og þar var efst að skoða Pompei, ganga á Vesúvíus og... finna og kaupa gamlan kopp! Koppurinn fannst því miður hvergi en þó fann ég fáeinar forn- og skransölur og einn flóamarkað margskiptan. Hér að neðan má sjá afraksturinn:

 Þessi fíni baukur er að hluta klæddur einhvers konar snöggu flauelsefni og skreyttur tvenns konar skjaldarmerkjum. Hann innihélt auk þess flottan segul sem sést á miðri neðstu myndinni og hann ríghélt í þreytulega eyrnalokkinn og nokkrar öryggisnælur.

 Í útibúi frá sömu búð var hjartalaga Hello Kitty baukur og ég "safna" hjartalaga baukum. Ég gisti hjá ömmustelpu fyrir sunnan og mamma hennar gaf mér hina baukana tvo.

 Þennan tvöfalda Chokotoff bíl hef ég átt lengi en eg þykist hafa fundið frænda hans í ítölsku skransölunni í búningi einhverskonar jólalestar. Því miður vantar á hana lokið.

 Ég held bara að ég hafi ekki séð á þessum sölustöðum neina aðra bauka og langaði mig helst í einhverja undan tóbaki eða matvöru, kakói eða kaffi til dæmis. 

Hér eru svo aðrir þeir gripir sem ég keypti gamla. Tveir litlir fallegir rammar, postulínsegg, hringur og hampgarn. Einn hlut keypti ég til viðbótar en hann fær sér færslu.
Verð þessara hluta var frá einhverjum tugum íslenskra króna upp í örfá hundruð. Gaman var líka að prófa að prútta sem ég hef varla nokkurn tíma gert fyrr.

81. Sænsk jól

Í tilefni jóla set ég hér myndir sem ég tók í ferð minni til Karlskrona í sumar. Þessi fínu tré eru á Blekingesafninu en þar sem þau eru geymd á bak við gler var svolítið erfitt að ná af þeim þokkalegum myndum.

 Dýr eru áberandi í flestum trjánum, hér eru tvö hestatré, mjög mismunandi íburðarmikil.

 Hér eru fleiri hestatré og eitt með fugli og hangandi laufum.

 Kertastjakar á trjánum voru oftast nokkuð traustbyggðir.

 Skrautlegt hanatré.

Tré fátæka mannsins?

Þrír hestar neðst og hani á toppnum.

76. Meira af stjaka

Ég fann myndina sem mig minnti að ég hefði tekið af stjaka og kerti úr síðustu færslu:

Þarna var ég aðeins búin að hagræða með því að hafa slökkt um tíma í miðjunni og laga kveik á öðrum arminum.

74. Stjakinn

Fyrir nokkrum árum fékk ég þetta fína handgerða kóngakerti hjá henni Höddu en hef ekki getað notað það vegna þess að ég átti ekki hæfilega víðan stjaka. Síðast þegar ég fór í Kynlega kvisti fann ég loksins einn góðan og hann kostaði heilar 200 krónur.

 Tók þar þessa ramma líka, þar sem ég er með rammafíkn og var ekkert að gera mér rellu yfir að svolítið er kvarnað úr brún á öðrum þeirra. Það er reyndar nokkuð algengt á svona römmum. Ég er búin að eignast þá nokkra á flóamörkuðum. Svona rammafíkn fylgja stundum svona útsaumsmyndir af ýmsu tagi sem ég hef engan sérstakan áhuga á en nú hef ég fengið afar góða hugmynd um hvað gera megi við allskonar gamlan útsaum og vefnað sem fólk hefur verið að koma á mig svona bara af því að ég get ekki hent neinu. Ég ætla samt ekki að gefa neitt upp um það núna og miðað við núverandi heilsu er ekki líklegt að ég geri neitt í þessu þennan veturinn en við sjáum til. Þetta étur ekki mat eins og stundum er sagt.

Ég gleymdi svo eiginlega að mynda kertið í stjakanum almennilega en hér er ein úr jólaboðinu.

 Það þýðir bara ekkert að reyna að snúa myndinni til að sjá þetta betur, ég er búin að prófa.

64. Engillinn hennar Ellu Rutar

Ekki gengur nú að láta fína dótabloggið mitt mygla. Ég hef síðustu mánuði kembt nytjamarkaði í búningaleit og auðvitað litaðist ég þá um í dótadeildunum. Hjá Samhjálp í Reykjavík hitti ég lítin indælan engil og tók hann að mér. Hann hefur litla vírlykkju á kollinum og ég sá hann fyrir mér hangandi á jólatré í góðum félagsskap.

Þegar við tengdadóttir vorum svo að bollaleggja skírn og í framhaldi af því topp á kransaköku, þá auðvitað var umræddur engill alveg kjörinn í hlutverkið.

Nú er sá litli í eigu litlu nöfnu minnar og ég sé hana fyrir mér eftir fáein ár koma tifandi á stuttum fótum að jólatrénu sínu og hengja hann upp á grein.

59. Bjölluhljómar.

Það er kannski ekki alveg víst að allar bjöllur hljómi en nú framlengi ég jólin aðeins til að fjalla um mínar helstu bjöllur.

 Þessar tvær hljóma barasta alls ekki neitt en þær komu í jólapakka frá Marciu mágkonu fyrir einum 3 áratugum líklega.

 Þessi er gömul í mínu búi en flokkast ekki sem handgerð. Gæti alveg hafa komið frá Marciu líka en ég verð að viðurkenna að ég er ekki viss. Hún hljómar alveg prýðilega. Kannski svolítið mattur tónn þó.

 Þannig er líka tónninn í þessari en mamma postulínsmálaði og gaf mér. Þið sjáið glöggt hvenær.

Hér er svo trúlega öldungurinn í þessum bjöllukór og hún er ekki flokkuð sem jólaskraut, heldur er "alvöru" og hangir alltaf í eldhúsinu og barnabörnin eiga það til að nota hana til að kalla á fólkið í mat. Þegar ég horfi á þessa mynd hvarflar að mér hvort ef til vill ætti að fægja gripinn eitthvert árið?

58. Á englavængjum.

Eins og sjá má í fyrri færslu er iðulega gert jólaskraut úr einhverju matarkyns. Hér er engill úr pasta og hrísgrjónum og trúlega er einhvers konar filtkúla í hausnum. Þessi kom frá Nínu mágkonu fyrir löngu.

 Englar eru yfirleitt mikil krútt og passa á öllum árstímum. Ég framleiði sjálf tugi ef ekki hundruð glerengla á ári en var að átta mig á að ég er ekki með einn einasta þeirra í mínu jólaskrauti.

 Hér eru tveir góðir og gamlir tónlistarenglar sem eiga fastan sess á mínu jólatré.

Nú eru orðnir til í hausnum á mér englar sem ég ætla að gera einhverntíma. Kannski lenda þeir hér á mynd ef fæðingin gengur vel.

57. Óhefðbundnar hnetur.

Hægt er að gera jólaskraut úr ýmsu matarkyns.

 Einföld og fín jólahneta. Ég skammast mín fyrir að vera búin að gleyma hver gerði hana handa mér.

 Nú um jólin fékk ég þessar fínu fínu Maríubjöllur frá nöfnu minni, fjögur stykki takk.

 Endur fyrir löngu kom þetta fína par frá Marciu mágkonu.

56. Óhefðbundið jólaskraut.

Með tímanum hallast ég alltaf meira og meir að óhefðbundnu. Ég er búin að átta mig á að það er alls ekkert víst að mér beri alltaf að gera eins og og ég er vön og enn síður eins og hinir eru vanir að gera. Stundum langar mig til þess og þá er það bara líka allt í lagi. Á dótabloggum sé ég margt sem óhætt er að kalla óhefðbundið og margt af því þykir mér flott en þar er ýmislegt sem mig langar ekkert í sjálfa þó að gaman sé að skoða það hjá öðrum. Svo er margt sem mér finnst hreint ekkert flott og það er allt í lagi. Stundum nenni ég að setja upp jólatré og stundum ekki. Fyrir þessi jól komst ekki í verk að sækja lyng á fína tréð mitt frá mömmu (sem er í bakgrunninum ef þú ert að lesa þetta um jólaleitið) áður en harði veturinn gekk í garð svo að ég sleppti því en tók hitt tréð fram enda tel ég ófært að vera trélaus þegar börn eru í spilinu eins og var um þessi jól. Hér eru nokkrir uppáhaldshlutir sem þurfa nauðsynlega að vera uppi um hver jól:

 Þessi er sá mikilvægasti af öllum. Þetta er merkimiðinn sem var á pakkanum frá foreldrum mínum á mínum fyrstu jólum 1956 og í nokkur ár eftir það. Síðan fór hann beint á tréð og mamma hefur stundum haft á orði að ég hafi litið um það bil svona út.

 Þegar ég komst aðeins á legg fór ég að fá þennan á pökkunum.

 Það var líklega alveg þangað til ég flutti að heiman 17 ára og eftir það hefur hann líka átt heima á jólatrénu mínu.

 Hér er afar gott dæmi um það hvernig Kjartan teiknaði fólk. Þarna er hann ekki farinn að teikna hjartað og lungun en það var á undan handleggjunum enda langtum mikilvægari búnaður.

Um jólin 1983 hefur hann væntanlega verið 4 ára.

Ég man ekki hvaða ár hann teiknaði þennan á pakkann til okkar en augljóslega er það eftir að hann gerði stjörnuna sem talað er um HÉR